Uzun zamandır dünyayı saran ve sarsan emperyalist kriz, hala devam etmekte, nerde ve ne zaman duracağı ise kestirilememektedir. Her geçen günde krizin faturası kabarmaktadır.

Kapitalizmin krizlerinin başının ve sonunun olmadığını düşünürsek buna da diğerleri gibi bir ekonomik kriz gözüyle bakılabilir.

Depremler gibi…

Deniz dalgaları gibi…

Vücut sancıları gibi…

Birde arada yükselen büyük artçılar veya dalgalar vardır ya bu krizi, büyük dalgalara, büyük depremlere, dayanılmaz vücut ağrılarına benzetebiliriz.

Kapitalizmin krizlerinden büyük olanıdır bu.

 Bu krizin sonunda birçok şey değişecek öngörüsünde bulunmak hiçte kehanet sayılmaz.

Küçük işletmeler yok olacak.

Uluslar arası sermaye daha çok büyüyüp palazlanacak.

İşsizler ordusu her geçen gün artacak.

Çalışanların her anlamda kazanımları daralacak.

Güçlü ülkeler, krizi kontrol etmeye çalışırken, gelişmekte ve geri kalmış ülkeler krizin faturasını en ağır şekilde ödeyecek.

Sosyal patlamalar yaşanacak.

Ülkemizdeki ekonomik krizin yok sayılmasının nedenleri;

Krizi ötelemek.

Zaman kazanmak.

 Zaman aşımına uğratmaktır.

…

Hepsi beyhude çabalardır.

Bu kriz, birçok şeyi yerle bir edecektir.

Dünyada çok büyük ekonomik sonuçlar doğuracaktır.

…

Açlık, işsizlik, salgın hastalıklar, göçler ve savaşlar artacak; dünya bu sorunların üstesinden gelmek için mücadele edecek.

İklim değişikliği, küresel kuraklık dünyanın ana gündemi olacaktır.

Alınan tüm önlemler yetersiz kalacak, yoksul ülke ve kıtalarda toplu ölümlerin yaşanacaktır.

Emperyalizmin krizi, geri dönülmez bir yola girmiştir.

Bu böyle biline!